Θεραπεία κιρσών με λαϊκές θεραπείες

Οι ασθενείς συχνά προσπαθούν να θεραπεύσουν τους κιρσούς με λαϊκές θεραπείες στο σπίτι - με βάση φυτικά εκχυλίσματα, υπάρχουν ακόμη και σκευάσματα για εξωτερική χρήση και από του στόματος χορήγηση, πολλά από τα οποία τοποθετούνται ως μέσα για την πλήρη απαλλαγή από ασθένειες των φλεβών. Διαφημίζονται ευρέως και πωλούνται χωρίς συνταγή γιατρού. Όμως, δυστυχώς, αυτή η στάση απέναντι στις παραδοσιακές μεθόδους στην περίπτωση των κιρσών δεν είναι απολύτως σωστή.

Οι φλεβολόγοι δεν θεωρούν τις παραδοσιακές μεθόδους ως την κύρια μέθοδο θεραπείας των κιρσών των κάτω άκρων - η παραδοσιακή ιατρική μπορεί να είναι αποτελεσματική σε σύνθετη θεραπεία και μπορεί μόνο να μειώσει τα συμπτώματα.

Γιατί η βοτανοθεραπεία δεν θεραπεύει τους κιρσούς;

Η χρήση διαφόρων φυτικών φαρμάκων δεν είναι ικανή να ανακουφίσει τον ασθενή από κιρσούς ακόμη και στα αρχικά στάδια της νόσου. Αυτό δεν μπορεί να επιτευχθεί με φαρμακευτική θεραπεία και άλλες συντηρητικές μεθόδους που συνιστώνται από την επίσημη ιατρική.

Οι αλλαγές στα τοιχώματα των φλεβών με κιρσούς είναι μη αναστρέψιμες. Και ούτε ένα προϊόν φυσικής ή φαρμακευτικής προέλευσης δεν μπορεί να εξαλείψει αυτές τις χαρακτηριστικές διαταραχές ή τουλάχιστον να σταματήσει αξιόπιστα την εξέλιξή τους. Επί του παρόντος, δεν υπάρχουν φάρμακα που να οδηγούν σε υποχώρηση της φλεβοσκλήρωσης και αποκατάσταση της φυσιολογικής δομής του αγγειακού τοιχώματος.

Σε πολλές περιπτώσεις, οι ασθενείς έχουν κληρονομική προδιάθεση για κιρσούς των κάτω άκρων.

Παράγοντες για την ανάπτυξη κιρσών:

• Γενετικά καθορισμένη «αδυναμία» των φλεβικών τοιχωμάτων, η οποία στην πραγματικότητα μπορεί να αντέξει μόνο ένα φυσιολογικό επίπεδο ενδαγγειακής πίεσης χωρίς συνέπειες.
• Ένας μικρός αριθμός ενδοφλεβίων βαλβίδων υπάρχει στη μήτρα, που μπορεί να είναι οικογενειακό ή ακόμα και φυλετικό χαρακτηριστικό.

Φυσικά, όλα αυτά δεν μπορούν να εξαλειφθούν με τη βοήθεια φυτικών θεραπειών ή άλλων μη χειρουργικών τεχνικών. Επομένως, δεν χρειάζεται να μιλάμε για τη θεραπεία των κιρσών με τη βοήθεια συντηρητικής θεραπείας, ανεξάρτητα από το τι υπόσχονται οι διαφημίσεις και οι δημοσιεύσεις.

Η βελτίωση της κατάστασης κατά τη λήψη φαρμάκων ή φυτικών θεραπειών υποδηλώνει μόνο αντιστάθμιση για την υπάρχουσα φλεβική ανεπάρκεια. Η διάρκεια αυτής της περιόδου ύφεσης εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Και η συνέχιση της βοτανοθεραπείας δεν εγγυάται καθόλου χαμηλή πιθανότητα επανεμφάνισης των συμπτωμάτων και πρόληψη της ανάπτυξης επιπλοκών.

Ωστόσο, τα προϊόντα με βάση τα βότανα μπορούν ακόμα να χρησιμοποιηθούν στη σύνθετη θεραπεία των κιρσών των κάτω άκρων. Επιπλέον, ορισμένα θεραπευτικά εκχυλίσματα αποτέλεσαν τη βάση μιας σειράς σύγχρονων φαρμάκων. Έτσι, οι ασθενείς μπορούν να αρνηθούν να προετοιμάσουν ανεξάρτητα αφεψήματα και εγχύσεις για χορήγηση από το στόμα. Πολλοί άνθρωποι προτιμούν τυποποιημένα φαρμακευτικά προϊόντα με προσαρμοσμένη δοσολογία, ευκολία χορήγησης και προβλέψιμη δράση.

Ποια είναι η επίδραση της βοτανοθεραπείας και των παραδοσιακών μεθόδων;

Για τους κιρσούς, το χαμομήλι, το αλογόκαστανο, το αρωματικό ρουά, η αλογοουρά, η πικραλίδα, η οσφυϊκή οσφυϊκή μοίρα του λιβαδιού (χόρτο ύπνου), το κοτσαδόρο πουλιών (knotweed) και μια σειρά από άλλα φυτά χρησιμοποιούνται συχνότερα για ιατρικούς σκοπούς.

Το χαμομήλι βοηθά στην ανακούφιση των συμπτωμάτων των κιρσών στα αρχικά στάδια - μειώνει τη φλεγμονώδη διαδικασία και την ορατότητα των προσβεβλημένων φλεβών. Το τσάι και οι κομπρέσες χαμομηλιού έχουν ελάχιστες αντενδείξεις και μπορούν να συστηθούν από ειδικούς στη σύνθετη θεραπεία.

Η πικραλίδα είναι ένα δημοφιλές φάρμακο για τους κιρσούς. Οι αποξηραμένες ρίζες και το στέλεχος προστίθενται στο τσάι και επίσης όταν κάνετε μπάνιο. Ανακουφίζει από τον ήπιο πόνο, αλλά δεν έχει θεραπευτικό αποτέλεσμα.

Η επίδραση των λαϊκών θεραπειών

Η βοτανοθεραπεία έχει περιορισμένη επίδραση στις προσβεβλημένες φλέβες:

• Φλεβοτονικό αποτέλεσμα - αύξηση του τόνου των φλεβών. Αλλά μην ξεχνάτε ότι με τους κιρσούς, η δομή των προσβεβλημένων αγγείων αλλάζει μη αναστρέψιμα. Στα τοιχώματά τους, όχι μόνο αυξάνεται σημαντικά η ποσότητα του συνδετικού ιστού (που ονομάζεται φλεβοσκλήρωση), αλλά διαταράσσεται και η δομή του μυϊκού στρώματος. Επομένως, οι ήδη παραμορφωμένες φλέβες θα δώσουν ανεπαρκή απόκριση στις φλεβοτονικές ουσίες. Ο αυλός τους μπορεί να περιοριστεί κυρίως με τη βοήθεια ισχυρών ενώσεων - για παράδειγμα, αλκαλοειδών ερυσιβώδους όλυρας. Αλλά οι παρενέργειες από μια τέτοια βοτανοθεραπεία θα είναι σημαντικές. Ως εκ τούτου, τα φλεβοτονικά φυτά χρησιμοποιούνται μάλλον για τη μείωση της σοβαρότητας της φλεβικής ανεπάρκειας και για προληπτικούς σκοπούς.
• Συμπίεση της φλέβας, λόγω της οποίας η διαδικασία παραμόρφωσής της είναι κάπως περιορισμένη. Αυτό το αποτέλεσμα μπορεί να χρησιμοποιηθεί στη σύνθετη πρόληψη σε άτομα που διατρέχουν κίνδυνο. Αλλά και πάλι δεν θα είναι δυνατό να σταματήσουμε, πόσο μάλλον να αντιστρέψουμε, τις υπάρχουσες ευρυαγγείες με αυτόν τον τρόπο.
• Αντιθρομβωτική και αποσυσσωρευτική δράση, η οποία μειώνει τον κίνδυνο θρόμβωσης και έχει ευεργετική επίδραση στη μικροκυκλοφορία. Αλλά αυτό το αποτέλεσμα μπορεί να αναμένεται μόνο με επαρκώς μακροχρόνια χρήση αφεψημάτων και αφεψημάτων. Επιπλέον, αραίωση του αίματος δεν θα συμβεί τοπικά στην περιοχή των κιρσών, αλλά σε όλο το σώμα. Σε ορισμένους ασθενείς, αυτό μπορεί να οδηγήσει σε επιπλοκές άλλων ασθενειών.
• Αντιφλεγμονώδης και επουλωτική δράση πληγών, που εκδηλώνεται κυρίως στην τοπική βοτανοθεραπεία για τα τροφικά έλκη και την εκζεματώδη φλεβική δερματίτιδα. Αλλά χωρίς την εξάλειψη της φλεβόστασης (η βασική αιτία αυτών των επιπλοκών), δεν θα είναι δυνατό να επιτευχθεί μόνιμη ομαλοποίηση της κατάστασης του δέρματος.

Όπως μπορείτε να δείτε, τα συμπτώματα της νόσου θα μειωθούν μόνο προσωρινά και οι κιρσοί δεν θα εξαφανιστούν εντελώς.

Μελισσοθεραπεία για κιρσούς

Μελισσοθεραπεία ή «μελισοθεραπεία» είναι η χρήση του δηλητηρίου της μέλισσας και διαφόρων μελισσοκομικών προϊόντων για ιατρικούς σκοπούς. Συστάσεις για τη χρήση μελιού και πρόπολης ως κομπρέσες για τα τροφικά έλκη και την παρουσία ορατών κιρσών είναι αρκετά συχνές. Κάποιοι επίσης καταφεύγουν σε συνεδρίες θεραπείας με απιτοξίνη, πετυχαίνοντας σκόπιμα τσιμπήματα μέλισσας στην προβολή των πιο προσβεβλημένων αγγείων.

Το μέλι και η πρόπολη σε μορφή κομπρέσας χρησιμοποιούνται για την ανακούφιση του οιδήματος και του πόνου.

Η μελισσοθεραπεία είναι μια κλασική λαϊκή μέθοδος θεραπείας των κιρσών των ποδιών, ας εξετάσουμε το αναμενόμενο αποτέλεσμα και την πιθανότητα εμφάνισής της:

• Βελτίωση του τροφισμού των ιστών και παροχή βιταμινών και μικροστοιχείων που περιέχονται στο μέλι. Στην πραγματικότητα, δεν υπάρχει καμία βελτίωση - η διείσδυση των συστατικών μέσω του δέρματος είναι ασήμαντη για να μιλήσουμε για ένα σημαντικό θεραπευτικό αποτέλεσμα. Επιπλέον, μια πυκνή μάζα μελιού μπορεί να φράξει τους πόρους και έτσι να επιδεινώσει την κατάσταση του χορίου.
• Παρουσία τροφικού έλκους - η αντιμικροβιακή επίδραση της εφαρμογής κομπρέσων μελιού. Οι εξαιρετικά εύπεπτοι υδατάνθρακες αυτού του μελισσοκομικού προϊόντος μπορούν να γίνουν πρόσφορο έδαφος για ευκαιριακούς μικροοργανισμούς. Αυτό μπορεί να οδηγήσει στο ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα, ειδικά σε συνθήκες δυσβίωσης του δέρματος που εμφανίζεται με κιρσούς και σε φόντο μείωσης της τοπικής ανοσίας.
• Αντιφλεγμονώδη δράση των κομπρέσων μελιού. Ναι, το μέλι μπορεί να μειώσει τη σοβαρότητα της μη ειδικής φλεγμονής. Αλλά στην περίπτωση των κιρσών, σημαντικές αλλαγές συμβαίνουν στο τοίχωμα του υποδόριου αγγείου και οι βιολογικά δραστικές ουσίες μέσω του δέρματος εξακολουθούν να μην απορροφώνται αρκετά καλά. Το μέλι είναι ένα εξαιρετικά αλλεργιογόνο προϊόν. είναι πιθανό να αναπτυχθούν τοπικές αλλεργικές αντιδράσεις παρόμοιες με τη φλεγμονή - αυτό δεν θα βελτιώσει την κατάσταση των ποδιών.
• Καταπολέμηση της θρόμβωσης (με θεραπεία με απιτοξίνη), η οποία εξηγείται από την παρουσία μιας ουσίας που μοιάζει με ιρουδίνη στο δηλητήριο της μέλισσας. Προσπαθώντας να χρησιμοποιήσουν αυτό το αποτέλεσμα, οι μελισσοθεραπευτές φυτεύουν συχνά τσιμπημένες μέλισσες σε περιοχές των φλεβών που επηρεάζονται από θρομβοφλεβίτιδα. Σε ορισμένες περιπτώσεις, αυτό στην πραγματικότητα ενεργοποιεί τη θρομβόλυση (απορρόφηση του θρόμβου αίματος). Αλλά ένα τέτοιο μάλλον επιθετικό και όχι πλήρως ελεγχόμενο αποτέλεσμα μπορεί να προκαλέσει θρομβοεμβολή και να αυξήσει τη σοβαρότητα της φλεβίτιδας.
• Βελτίωση της μικροκυκλοφορίας υπό την επίδραση των πεπτιδίων που περιέχονται στο δηλητήριο της μέλισσας. Πράγματι, αυτές οι βιολογικά δραστικές ουσίες συμβάλλουν στην επέκταση των τριχοειδών αγγείων και στη ροή του αίματος στις περιοχές που έχουν φλεγμονή μετά από τσίμπημα μέλισσας. Οι συνεδρίες με τσίμπημα μέλισσας μπορούν ενδεχομένως να βελτιώσουν την κατάσταση των μαλακών ιστών των ποδιών που επηρεάζονται από κιρσούς. Αλλά η θεραπεία με απιτοξίνη συνοδεύεται επίσης από φλεγμονή και οίδημα, που επιδεινώνει τις υπάρχουσες διαταραχές. Οι πληγές που σχηματίζονται μετά την αφαίρεση του τσιμπήματος χρησιμεύουν ως πύλες εισόδου για βακτήρια - ο κίνδυνος ανάπτυξης ερυσίπελας και άλλων πολύ ανεπιθύμητων μολυσματικών επιπλοκών.
• Αποκατάσταση φλεβικών τοιχωμάτων υπό την επίδραση του δηλητηρίου της μέλισσας. Τα πεπτίδια και άλλες ουσίες που περιέχει, με επαναλαμβανόμενα τσιμπήματα, αλλάζουν όλους τους ιστούς στην περιοχή της αναπτυσσόμενης φλεγμονής. Το δέρμα παχαίνει, ο υποδόριος ιστός γίνεται πιο τραχύς, τα τοιχώματα των υποδόριου αγγείων παχαίνουν και οι κιρσοί γίνονται λιγότερο αισθητές. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι η ανομοιόμορφη φλεβοσκλήρωση και οι οζώδεις παραμορφώσεις των φλεβών που εμφανίζονται στο φόντο της εξαφανίζονται εντελώς. Αποζημιώνονται μόνο, η οποία συνοδεύεται από προσωρινή σταθεροποίηση της πορείας της χρόνιας φλεβικής ανεπάρκειας. Και η βαλβιδοσκλήρυνση δεν εξαλείφεται με τη μελισσοθεραπεία.

Η μελισσοθεραπεία είναι πράγματι ένα πολύ ισχυρό μέσο της παραδοσιακής ιατρικής, αλλά με κιρσούς είναι γεμάτη με την ανάπτυξη μολυσματικών επιπλοκών. Δεν θα είναι δυνατή η αποκατάσταση των τοιχωμάτων των φλεβών με τέτοια θεραπεία. είναι δυνατό μόνο να σταθεροποιηθεί η πορεία της νόσου και να ανακουφιστούν τα συμπτώματα.

Οι βδέλλες αντιμετωπίζουν τους κιρσούς;

Οι βδέλλες έχουν χρησιμοποιηθεί από καιρό στη θεραπεία ασθενειών του αίματος και των αγγείων. Ο κίνδυνος θρόμβωσης μειώνεται και ο πόνος μειώνεται προσωρινά.

Η θεραπεία με βδέλλες (hirudotherapy) είναι μια δημοφιλής μέθοδος θεραπείας των κιρσών και άλλων αγγειακών παθήσεων, εξαλείφει τα συμπτώματα, βελτιώνει τον τροφισμό των ιστών, αλλά το αποτέλεσμα είναι περιορισμένο χρονικά:

• Μειωμένο οίδημα και ορατή μελάγχρωση.
• Το πιπίλισμα μιας βδέλλας μειώνει τον κίνδυνο θρόμβωσης. Αυτό εξηγείται από την αντιθρομβωτική δράση πολλών ουσιών στο σάλιο της: της αντιπηκτικής ιρουδίνης, των ενζύμων κολλαγενάση και απυράση με ιδιότητες διάσπασης. Αλλά η βδέλλα δεν μπορεί να δράσει στους θρόμβους αίματος που υπάρχουν ήδη στις φλέβες και δεν μειώνει την πιθανότητα θρομβοεμβολής στη θρομβοφλεβίτιδα. Επιπλέον, οι πρωτεΐνες που προέρχονται από το σάλιο της αποσυντίθενται αρκετά γρήγορα, επομένως δεν μπορεί κανείς να περιμένει μακροχρόνια αντιθρομβωτική δράση από την ιρουδοθεραπεία.
• Το πιπίλισμα αίματος από βδέλλα μειώνει την ενδαγγειακή πίεση. Αυτή η εκφόρτωση της τοπικής ροής αίματος είναι προσωρινή και δεν είναι ικανή να ανακουφίσει τον ασθενή από τη φλεβική στασιμότητα με κιρσούς.
• Ορισμένες ουσίες στο σάλιο της βδέλλας έχουν αγγειοδιασταλτική δράση και οδηγούν σε διαστολή μικρών αγγείων. Σε ορισμένες περιπτώσεις, αυτό βοηθά στη βελτίωση της μικροκυκλοφορίας. Η φλεβική ανεπάρκεια που προκαλείται από κιρσούς συνοδεύεται από υπερέκταση των τελικών τμημάτων του φλεβικού δικτύου λόγω στασιμότητας του αίματος. Έτσι, η πρόσθετη επέκταση των μικρών αγγείων μπορεί να μην έχει την καλύτερη επίδραση στην κατάσταση της μικροαγγείωσης. Με τις φλέβες αράχνης, αυτό το αποτέλεσμα από τη χρήση βδέλλες μπορεί ακόμη και να επιδεινώσει την κατάσταση.

Η ιρουδοθεραπεία αναφέρεται σήμερα περισσότερο σε φυσιοθεραπευτικές μεθόδους παρά σε παραδοσιακές. Αλλά οι φλεβολόγοι εξακολουθούν να είναι πολύ επιφυλακτικοί για μια τέτοια θεραπεία λόγω της μεγάλης πιθανότητας επιπλοκών - ερυσίπελας.

Η φλεβική συμφόρηση που αναπτύσσεται με κιρσούς οδηγεί σε διαταραχή της διατροφής όλων των ιστών του άκρου, συμπεριλαμβανομένου του δέρματος. Η αποτελεσματικότητα των τοπικών ανοσοποιητικών παραγόντων μειώνεται, η σύνθεση της μικροχλωρίδας στην επιφάνεια της επιδερμίδας αλλάζει. Όλα αυτά αποτελούν προϋπόθεση για την ανάπτυξη μολυσματικών επιπλοκών.

Η αναρρόφηση των βδέλλων διαταράσσει περαιτέρω τη λειτουργία του δερματικού φραγμού. Και η πληγή που ανοίγει μετά τον διαχωρισμό της μπορεί να γίνει ακόμη και πύλη εισόδου για παθογόνα και ευκαιριακά βακτήρια. Και η πιο πιθανή μολυσματική επιπλοκή της ιριδοθεραπείας θα είναι ο ερυσίπελας. Επιπλέον, οι πρωτεΐνες που προέρχονται από το σάλιο της βδέλλας είναι ξένες προς το ανθρώπινο σώμα και μπορούν ενδεχομένως να λειτουργήσουν ως αλλεργιογόνα.

Η Hirudotherapy δεν μπορεί να ανακουφίσει τους κιρσούς των κάτω άκρων ή να οδηγήσει σε βιώσιμη αντιστάθμιση για τη φλεβική ανεπάρκεια. Αυξάνει τον κίνδυνο λοιμώδους δερματίτιδας και ερυσίπελας.

Πώς να αντιμετωπίσετε την ασθένεια;

Οποιαδήποτε συντηρητική θεραπεία για κιρσούς είναι μόνο συμπτωματική ανακούφιση. Το κύριο αποτέλεσμα στοχεύει στη μείωση της σοβαρότητας της φλεβικής στασιμότητας και στη διόρθωση των επιπλοκών. Καμία συντηρητική τεχνική δεν μπορεί να αποτρέψει την περαιτέρω εξέλιξη της νόσου και να εξαλείψει την κύρια αιτία της χρόνιας φλεβικής ανεπάρκειας.

Η αυτοθεραπεία είναι επικίνδυνη!

Η καθυστερημένη επίσκεψη στο γιατρό και η αυτοθεραπεία για τους κιρσούς αυξάνουν σημαντικά την πιθανότητα επιπλοκών:

• Θρόμβωση επιφανειακών και εν τω βάθει φλεβών με πιθανή ανάπτυξη θρομβοεμβολής. Οι μεταναστευτικοί θρόμβοι αίματος κλείνουν τις αρτηρίες, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε έμφραγμα του μυοκαρδίου, εγκεφαλικό επεισόδιο και διαταραχή της λειτουργίας πολλών οργάνων. Η πνευμονική εμβολή είναι μια από τις πιο θανατηφόρες καταστάσεις.
• Τροφικό έλκος, επιρρεπές σε χρονιότητα και υποτροπή.
• Το φλεβικό έκζεμα είναι μια σοβαρή παρατεταμένη δερματίτιδα με λοιμώδη-αλλεργική βάση. Επιδεινώνει σημαντικά την ποιότητα ζωής και μπορεί να περιπλέκεται από ερυσίπελας.
• Αυθόρμητες ρήξεις κιρσών με κίνδυνο απώλειας αίματος.

Στα νοσοκομεία, οι κιρσοί αντιμετωπίζονται χειρουργικά - ολόκληρο το προσβεβλημένο αγγείο και οι βασικοί παραπόταμοί του αφαιρούνται (ή διακόπτονται εντελώς από την κυκλοφορία του αίματος). Ως αποτέλεσμα, ο ασθενής εξαλείφει τις παθολογικές εκκρίσεις αίματος, εξαλείφει τη φλεβική στασιμότητα και βελτιώνει τη διατροφή των ιστών.

Επί του παρόντος, οι ασθενείς έχουν τη δυνατότητα να επιλέξουν εξίσου αποτελεσματικές ελάχιστα επεμβατικές ενδοφλέβιες παρεμβάσεις αντί για κλασικές επεμβάσεις. Αυτά περιλαμβάνουν:

1. Το EVLO είναι η εξάλειψη της προσβεβλημένης φλέβας (δηλαδή μη αναστρέψιμη σύγκλειση του αυλού της) μετά από ενδαγγειακή θεραπεία με λέιζερ.
2. Το RFO είναι μια εξάλειψη που προκαλείται από την έκθεση σε κύματα ραδιοσυχνοτήτων.
3. Η σκληροθεραπεία είναι η εισαγωγή στον αυλό ενός αγγείου ενός ειδικού σκληρυντικού φαρμάκου, το οποίο προκαλεί προσκόλληση και επακόλουθη εξάλειψη της φλέβας.

Η μέθοδος θεραπείας επιλέγεται σύμφωνα με τις ενδείξεις, λαμβάνοντας υπόψη το στάδιο των κιρσών και την παρουσία συνοδών ασθενειών. Οι μη επιπλεγμένες κιρσοί συνήθως εξαλείφονται με σκληροθεραπεία ή RFO, ενώ οι προηγμένες μπορούν να εξαλειφθούν με τεχνολογίες λέιζερ.  Η θεραπεία των κιρσών με λέιζερ δίνει εξαιρετικά αποτελέσματα σε οποιοδήποτε στάδιο της νόσου.